Ինչպես է Մեր Ներքին Աշխարհը Ձևավորում Մեր Արտաքին Տեսքը: Անկեղծության Թաքնված Ուժը

Երբևէ նկատե՞լ ես, թե ինչպես է ինչ-որ մեկը կարծես փայլում, երբ իսկապես իրեն լավ է զգում իր մաշկի մեջ: Կամ ինչպես է, որ անկախ նրանից, թե որքանով է մարդը համարվում գրավիչ, ինչ-որ մի բան «սխալ» է թվում, երբ նա ակնհայտորեն զսպում է իրեն, ձևացնում կամ կաշկանդված է:

Դա պարզապես քո երևակայությունը չէ — կուլիսների հետևում իսկապես ինչ-որ բան է տեղի ունենում:

Ու հարց է ծագում, հնարավո՞ր է արդյոք, որ մեր ներքին աշխարհը՝ մեր մտքերը, զգացմունքները, ինչպես նաև անկեղծ լինելու զգացումը, փոխեն մեր ֆիզիկական, արտաքին տեսքը:

Պարզվում է, որ կա համոզիչ գիտություն և հնագույն իմաստություն, որոնք ենթադրում են, որ դա հնարավոր է:

արի տեսնենք, թե ինչպես

Անկեղծության Փայլի Նուրբ Արվեստը

Մենք հաճախ մտածում ենք, որ գեղեցկությունը կապված է գենետիկայի, մաշկի խնամքի ռեժիմների կամ դիմահարդարման հնարքների հետ: Բայց ավելի ու ավելի շատ մարդիկ են բացահայտում մի անտեսված ճշմարտության՝ մեր տեսքը արտացոլում է մեր ներքին վիճակը: Եվ ես դա նկատի չունեմ փոխաբերական իմաստով, այլ նկատի ունեմ բառացիորեն, ֆիզիկապես, տեսանելիորեն:

Երբ մենք ապրում ենք վախի մեջ, անընդհատ փնովում ենք մեր մարմնի մասերը կամ ներկայանում ենք ուրիշների համար, դա ոչ միայն հյուծում է մեզ էմոցիոնալ առումով, այլև դա տեսանելի է դառնում մեր ատաքինի վրա:

Լարվածությունը, ստիպված ժպիտները, պաշտպանողական մարմնի լեզուն, նույնիսկ մեր աչքերի պղտորությունը: Ու կարծես այդ ինքնամերժումը ստեղծում է անհամապատասխանություն մեր էության և մեր արտաքին տեսքի միջև:

Բայց երբ դու դադարում ես ձևացնելուց, հանում ես բոլոր դիմակները, ինքնաքննադատությունը, մի հրաշալի բան է տեղի ունենում: Դու հանդարտվում ես ու վերջապես շունչ քաշում։ Այլ կերպ ասած դու դառնում ես «դու» և մարդիկ սկսում են դա նկատել: Հանկարծ, դու ավելի եթերային ես թվում, ավելի գրավիչ, ավելի մագնիսական՝ առանց փոխելու ֆիզիկական որևէ հատկանիշ:

Ինչպես է Կեղծիքը Ֆիզիկապես Տեսանելի Դառնում Դեմքին (և Ինչպես են Մարդիկ Անմիջապես Նկատում Դա)

1. Միկրոարտահայտություններ: Ճշմարտությունը Միշտ Բացահայտվում է

Մեր դեմքը ունի տասնյակ փոքրիկ մկաններ, հատկապես աչքերի, բերանի և հոնքերի շուրջը։ Նույնիսկ, երբ փորձում ենք վերահսկել մեր արտահայտությունը, միկրոարտահայտությունները (արագ, ակամա դեմքի շարժումներ) միլիվայրկյանների ընթացքում բացահայտում են, թե ինչպես ենք իրականում զգում։

Արի տեսնենք օրինակով՝

Երբ կեղծ ժպտում ենք։

Բերանը կարող է կորանալ, բայց աչքերը բնականաբար չեն կնճռոտվում («Դյուշենի ժպիտ»)։

Փորձում ենք երջանիկ թվալ՝ միաժամանակ նյարդայնանալով։ Հոնքերը կարող են թեթևակի կնճռոտվել կամ ցնցվել՝ տալով խառը ազդանշաններ։

Մարդիկ կարող են գիտակցաբար չնկատել, բայց ենթագիտակցորեն կարող են զգալ, որ ինչ-որ բան «սխալ է». այդ պատճառով կեղծ բարյացակամությունը հաճախ առաջացնում է անհարմարություն։

2. Լարվածություն ծնոտում, աչքերում և ճակատում

Երբ կրում ես դիմակ՝ ձևացնելով, թե վստահ ես, երջանիկ ես կամ քեզ հաճելի է, քո մարմինը հաճախ լարվածության մեջ է։

Ծնոտը թեթևակի սեղմված է։

Ճակատը ձգված է։

Աչքերի հետ շփումը կարող է զգացվել հարկադրված կամ չափազանց ինտենսիվ: Այս բոլոր միկրոլարվածությունները ստեղծում են կաշկանդված կամ թեթևակի «լարված» տեսք: Իսկական հույզերը, ընդհակառակը, բնականորեն գալիս են և թուլացնում դեմքը:

3. Շնչառության ռեժիմը ազդում է դեմքի փափկության վրա

Կեղծելը պահանջում է ջանք: Այդ ջանքները հաճախ առաջացնում են մակերեսային, վերին կրծքավանդակի շնչառություն (կռվի կամ փախուստի ռեժիմ), ինչը հանգեցնում է.

• Սեղմված շուրթեր։

• Կծկված բերան։

• Թթվածնի հոսքի նվազում = մռայլ գույն, «փայլի» բացակայություն

Երբ դու հանգիստ և անկեղծ ես, քո շնչառությունը խորանում է, քո դեմքը թուլանում է, և գույնը/արյան հոսքը բնականաբար բարելավվում է:

4. Աչքերի պարզություն և հայացք

Երբևէ նկատե՞լ ես, թե ինչպես են մեկի աչքերը թվում «մշուշոտ» կամ հեռու, երբ նրանք ձևացնում են։ Քո աչքերը բառացիորեն բացահայտում են քո վիճակը։

Երբ դու կեղծում ես, հայացքը կարող է թվալ անջատված կամ թեթևակի խուսափողական։

Անկեղծ մարդիկ ունեն կայուն, մեղմ, բաց աչքերի շփում, քանի որ նրանց ուշադրությունը մթագնող ներքին հակամարտություն չկա։

5. Ասիմետրիա և հարկադրված արտահայտություններ

Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ իսկական հույզերը սիմետրիկորեն ակտիվացնում են դեմքի մկանները (դեմքի երկու կողմերն էլ արտացոլում են միմյանց)։ Հարկադրված կամ կեղծ հույզերը հաճախ հանգեցնում են.

• Անհամաչափ ժպիտների

• Անհավասար հոնքերի շարժման

• Անհամապատասխան ժամանակի (ռեակցիաների ուշացումների)

Մարդիկ ծրագրավորված են ընկալելու այս փոքրիկ ազդանշանները, այդ պատճառով կեղծ հույզերը «անսովոր» են թվում, նույնիսկ եթե մենք չենք կարող բացատրել, թե ինչու։

Ինչո՞ւ ենք մենք այդքան արագ նկատում կեղծիքը։

Մարդիկ էվոլյուցիայի ընթացքում սովորել են տարբերակել իսկությունը գոյատևման նկատառումներից ելնելով (վստահություն, համագործակցություն, անվտանգություն): Մենք կարող է գիտակցաբար չվերլուծենք հոնքերի յուրաքանչյուր շարժում, բայց մեր ուղեղի հուզական կենտրոնները (ինչպես օրինակ՝ նշագեղձը) անընդհատ սկանավորում են բառերի, դեմքի և մարմնի միջև անհամապատասխանությունները։

Ահա թե ինչու, անկախ նրանից, թե որքան «կատարյալ» է մարդը փորձում թվալ, եթե կա ներքին վախ, անապահովություն կամ անազնվություն, դա արտահոսում է դեմքի և կեցվածքի միջով։

Ինչո՞ւ է մեր ներքին աշխարհը այդքան հստակորեն թափանցում։

Հիմա դու հավանաբար մտածում ես՝ ի՞նչ է իրականում կատարվում մակերեսի տակ։ Ինչպե՞ս է այնպիսի անտեսանելի բան, ինչպիսին ինքնամերժումը, անապահովությունը կամ վախը, կարողանում այդքան հստակ երևալ քո դեմքին, քո շարժուձևի վրա, կամ էներգիայից։

Պատասխանը կայանում է նրանում, թե ինչպես են քո միտքը, զգացմունքները և մարմինը կապված միմյանց հետ։ Դրանք առանձին համակարգեր չեն։ Քո մարմինը անընդհատ արտացոլում է քո ներսում կատարվողը, անկախ նրանից՝ դու դա գիտակցում ես, թե ոչ։

Արի վերլուծենք.

Ի՞նչ է իրականում կատարվում կուլիսների հետևում

1. Քո մարմինը արտացոլում է քո միտքը

Հոգեբանները դա անվանում են մարմնացում՝ այսինքն՝ քո մտքերն ու զգացմունքները պարզապես վերացական չեն. դրանք ֆիզիկապես «ապրում են» քո մարմնում։

Երբ զգում ես անհանգստություն կամ վախ, քո ծնոտը կարող է սեղմվել, ուսերը՝ կորանալ, շնչառությունը մակերեսային է դառնում։

Երբ զգում ես, որ «ներկայանում» ես կամ ճնշում ես քո իրական «ես»-ը։ Դա դրսևորվում է հարկադրված ժպիտներով, կոշտ դիրքով, զգույշ աչքերի կոնտակտով։

Բայց երբ հանում ես բոլոր դիմակները՝ երբ թույլ ես տալիս ինքդ քեզ լիովին անկեղծ լինել, քո մարմինը բնականաբար բացվում է։ Դու հանգստանում ես։ Լարվածությունը թուլանում է։ Դու այլ կերպ ես զբաղեցնում տարածքը։ Դու այլ կերպ ես նայում մարդկանց աչքերի մեջ։ Այդ ժամանակ է, որ ուրիշները քեզ ընկալում են որպես մագնիսական, վստահ, նույնիսկ ավելի գրավիչ, երբ դու չես փոխել ոչ մի առանձնահատկություն։

2. Սթրեսի ֆիզիոլոգիան մարում է քո փայլը

Ձևացնելը, հաճոյանալը, նախանձելը, չարությունը, չափազանց շատ մտածելը՝ սրանք քո մարմինը դնում են ցածր մակարդակի սթրեսային արձագանքի մեջ (բարև՜ կորտիզոլ)։ Խրոնիկ սթրեսը ազդում է՝

• Մաշկի վրա (ցան, գունատություն)

• Մազերի վրա (նոսրացում, փայլի կորուստ)

• Մկանային լարվածության վրա (ծնոտ, պարանոց, ուսեր)

• Մարսողության վրա

• Նույնիսկ ծերացման արագության վրա

Անկեղծությունը հանգստացնում է քո նյարդային համակարգը։ Երբ դու ապրում ես ազնիվ, առանց ներքին կոնֆլիկտի, քո մարմինը դուրս է գալիս գոյատևման ռեժիմից։ Արյան շրջանառությունը բարելավվում է, լարվածությունը անհետանում է, քո բնական փայլը վերադառնում է՝ թանկարժեք բուժումների կարիք չկա։

Տարիներ հետո, երբ հասկացա, որ բոլոր հիվանդությունները գալիս են սթրեսից, ամեն ինչ փոխվեց...

Նյարդային համակարգիս կարգավորման հետ մեկտեղ կարգավորվեցին նաև մի շարք խնդիրներ, որոնց պատճառները բժիշկները չէին կարողանում գտնել։

3. Համոզմունքները դառնում են կենսաբանություն

Նույնիսկ ավելի խոր մի բան կա. այն, ինչ դու հավատում ես քո մասին, բառացիորեն ձևավորում է այն, թե ինչպես ես շարժվում այս աշխարհում։

Մտածիր օրինակ պլացեբոյի էֆեկտի մասին՝ մարմնի վրա ազդող համոզմունքի մասին։ Նույնը վերաբերում է նաև այստեղ.

• Հավատո՞ւմ ես, որ բավարար չես։ Դու կծկվում ես ու խուսափում։

• Հավատո՞ւմ ես, որ անարժան ես։ Քո ձայնը մեղմանում է, կեցվածքը լարվում է, աչքերը խուսափում են։

• Հավատո՞ւմ ես, որ հաշտ ես ինքդ քեզ հետ։ Քո ներկայության մեջ ամեն ինչ փոխվում է։

Քո ներքին պատմությունը արտահայտվում է քո դեմքի, կեցվածքի և էներգիայի վրա՝ որպես նուրբ ազդանշան։ Եվ բոլորը, նույնիսկ եթե չեն կարողանում անվանել այն, զգում են այդ ազդանշանը։

Անկեղծություն Ամենաիրական «Գլոու-Ափ»-ը

Զարմանահրաշը այն է, որ անկեղծությունը չի նշանակում դառնալ լիովին նոր մարդ կամ փոխել քո արտաքինի մեջ ինչ-որ բան՝ ավելի լավ տեսք ունենալու և քեզ ավելի լավ զգալու համար։ շ

Դա նշանակում է չլինել այն ամենը, ինչ դու չես։ Հրաժարվել վախերից, մարդկանց դուր գալուց, ինքնամերժումից և թույլ տալ քեզ փայլել քո ամենանկեղծ տարբերակով։

Եվ դու չես կարող կեղծել այդ փայլը։ Դա այնպիսի գեղեցկություն է, որը գտնվում է ոսկրային կառուցվածքից, միտումներից այն կողմ։

Այն անժամանակ է, մագնիսական և անվիճելիորեն իրական։

Այսպիսով… Կարո՞ղ ենք փոխել մեր արտաքինը՝ փոխվելով ներսից։

Անկասկած։

Ոչ թե մեկ գիշերվա ընթացքում, և ոչ այնպես, ինչպես կարող է անել Instagram-ի ֆիլտրը։ Բայց ավելի խորը, ավելի հզոր ձևով։

Երբ դու դադարում ես մերժել ինքդ քեզ, դադարում ես քեզ փակել շրջանակների մեջ և սկսում ես ապրել ազնվորեն, քո արտաքին տեսքը փոխվում է։ Դու ճառագայթում ես ինչ-որ ավելի խորը բան, և մարդիկ զգում են դա, նույնիսկ եթե չեն կարողանում բացատրել, թե ինչու։

Դա կախարդանք չէ։ Այլ անկեղծության ուժը։ Դա դու ես՝ լիովին տեսանելի։

Այսպիսով, գուցե իրական փայլը դեմքը կոսմետիկորեն փոխելու մեջ չէ։ Գուցե այն վերջապես լիովին քեզ վերադառնալու մեջ է, թե ով ես դու իրականում՝ առանց դիմակների։

Հեղինակ՝

Մարիա Լեոնի

Այս հոդվածը հանդիսանում է  Mind Rise Hub -ի մտավոր սեփականությունը և տարածելիս անհրաժեշտ է նշել հեղինակին և հոդվածի աղբյուրը։